Świat kolejek wąskotorowych

Witam wszystkich!
Chciałbym tu poruszyć temat kolejek wąskotorowych budowanych na potrzeby transportu przy budowie schronów bojowych tzw "Linii Mołotowa" w latach 1939-1941 na ówczesnej granicy pomiędzy ZSRR a Niemcami.

W czasie naszych badań (Grupa badawcza kriepost www.kriepost.org (http://www.kriepost.org)) i poszukiwań schronów umownie nazwanych umocnieniami "Linii Mołotowa" kilkukrotnie natknęliśmy się na wzmianki lub też na relikty takich kolejek.

Wiemy na pewno,  Ĺźe funkcjonowały kolejki:
- Z rejonu Drohiczyna do stacji szerokotorowej w Siemiatyczach,
- Z Rejonu Wyszomierza do stacji szerokotorowej Śniadowo,
- Z Rejonu Przyborowo i Marki do stacji Szerokotorowej Podlasek

Chciałbym zapytać czy wiecie coś może na temat tych kolejek, jaki mógł być w tym czasie tabor, czy są może znane jakieś dokumenty na ich temat?
Inna sprawa, czasem napotykamy relikty kolejki (nasypy, fragmenty szyn itp, resztki urządzeń stacyjnych) to na co zwracać uwagę? Chcemy podjąć próbę identyfikacji tych kolejek póki jeszcze cokolwiek widać w terenie.

A czy w tym okresie ruscy to przypadkiem nie rozbierali i rozbrajali tych umocnień na potęgę, aby przygotować się do ofensywy na zachód (umocnienia takie były by przeszkodą dla szybkiego ataku)?

Wtedy właśnie (1939-1941) je budowano i z zaplanowanych 10 000 szt. zbudowano około 2000 - 2500 szt. Na niektórych obiektach nie skończono betonowania , nawet łopaty wbite w zastygły beton są do dziś. Umocnienia w żadnym razie nie są przeszkodą do ataku.

Ale tutaj chciałem się skoncentrować na kolejkach, proszę o podpowiedź gdzie szukać? Czy jest możliwe że zachowały się plany stacji szerokotorowych Śniadowa, Siemiatycz, Podlaska z zaznaczoną na nich kolejką wąskotorową? Gdzie takich planów szukać?

Byliśmy i odnaleĹşliśmy na odcinku Sniadowo - Rynołty relikty nasypĂłw, przepusty i mostki  w lepszym i gorszym stanie, oraz nagraliśmy potwierdzenia lokalnej ludności, ze faktycznie taka kolejka została zbudowana w 1940 roku.

Linia Mołotowa to nie linia Maginota, tutaj teoria była inna to raczej grupy umocnień wyspy, punkty oporu czy jak tam zwał ustawione w linie pomiędzy nimi nie było umocnień co najwyżej zasieki itp. "lekkie" sprawy. Chodziło o to żeby pokryć ogniem karabinowym i artyleryjskim obszar między gniazdami oporu, a nie koniecznie tworzyć ciągłej linii. Po pierwsze to rozwiązanie tańsze, mniej rzuca się w oczy po drugie umożliwia szybkie przejście do kontrnatarcia.