Cze??! Od?wie?am temat po latach. Czy kto? wie, jakie ?o?ysko kryje si? w takiej przedpotopowej ma?nicy do w?zka tartacznego? (kulkowe, wa?eczkowe czy ?lizgowe)? Czy w og?le w?zek tartaczny to dobra baza na drezynk??
Opis fotki wskazuje na walcowe, ale to u naszych zachodnich s?siad?w. A u nas? (np. w?zek do suszarni drewna "Hajnowka"). Czy istniej? jakie? wsp??czesne "zamienniki", kt?re do takiej "ma?nicy" mo?na zamontowa??

https://www.buntbahn.de/fotos/data/6068/24Walzenlager.jpg

Pozdraw
Storch

A te wagony z Mariazell to nie s? teraz w Polsce w Zbiersku?

Jak w każdej innej sprawie warto mieć spojrzenie z innej perspektywy. Oto nakręcony 9 lat po filmie z Kolei Rogowskiej 750 mm (z 2000 r.) film z austriackiej Mariazellerbahn 760 mm (z 2009 r.) - https://www.youtube.com/watch?v=lFcpvy-PE_Y

Widać jakie zmiany zaszły na lokalnych kolejach w innych krajach Europy a co się dzieje w Polsce.

Tak. Na poniższej fotografii Michała Glinieckiego mamy odpowiedź:
https://www.bazakolejowa.pl/index.php?dzial=stacje&id=4151&ed=0&okno=galeria&photoid=294737

Słupy oświetleniowe ze starymi oprawami - zgadza się.
Linia lasu w tle - zgadza się.
Drzewo w oddali po lewej stronie - zgadza się. Z tym, że kadr filmowy wykonano dalej, za zabudową nieukończonego GS, dzięki czemu drzewo jest całe.
No i peron z płyt chodnikowych - obecny w tym miejscu, niewidoczny na fotografii, niemniej dopełnia to faktu - to tam. Pociąg telepał się w kierunku Rogowa.

Do tego maszt w oddali i skrzynka na ostatnim słupie.

Jaki to przystanek jest w 20:47? Jeşów?

Niedawno w sieci pojawił się film realizacji TVP z 2000 roku, obrazujący w przepiękny sposób ostatnie planowe pociągi Rogowskiej Kolei Dojazdowej jeszcze z czasów PKP.

Materiał przedstawia świat, jaki doskonale pamiętamy z przełomu wieków, spięty przez kolejkę, która była gasnącą codziennością, marginalizowaną koniecznością. Czasy, kiedy nie ślęczano jeszcze w ekranach smartfonów. Czas płynął wolniej i bardziej międzyludzko.
Przepięknie przedstawiona historia i otoczenie okolic Rogowa, Białej Rawskiej i Rawy Mazowieckiej z czasów, które już nie wrócą. Główne skrzypce gra tutaj urokliwa stacja w Głuchowie.

Klimat końca emanował lecz zapewne nikt nie myślał jak drastycznie czasy się zmienią już w ciągu dekady, kiedy świat znacznie przyspieszy a ludzie zupełnie zmienią... tory codzienności.


Ktoś musiał dobrze czuć temat, wybrać ostatni moment i zrobić to nie na łapu-capu. To nie jest film o historii, co i gdzie, kiedy i jak. To jest film o życiu prostego kolejarza i sceny rodzajowe tych ostatnich pociągów bujających się po krzywych torach. Tu jakaś pijaczyna chce wsiąść niewłaściwym wejściem, tam ktoś zasypia, tu babka wiezie jajka a konduktor* kupuje sobie śniadanie, kolejarze palą papierosy, gadając o końcu linii a kierownik* pociągu wyskakuje na stacji w Głuchowie podrzucić świeże jedzenie swojej rodzinie.
Poza tym toczy się normalne życie, praca po pracy, rodzina, obowiązki. Co chwila w tle gdzieś przejeżdżają powoli te pociągi, wyjeżdżając swoje ostatnie kilometry.

Tam jest tak mało dialogów a tak wiele przemyślanych kadrów, że zapiera mi dech w piersi. Przepiękna realizacja. Dzisiaj to na milion procent nikomu by się nie chciało. To musieli robić filmowcy z tych starych lat, pamiętający realizację podobnych materiałów obrazujących chwilę tu i teraz.

A dzisiaj co by nagrali? Pociąg sunący po prostych torach i wszyscy z głowami w smartfonach. Po pracy komputery i wszystko zautomatyzowane. I ta roszczeniowość ludzi, pęd. A tam jest trudno, ale jednak sielsko. Wszyscy rozmawiają, uśmiechają się. Każdy ma jakiś powolny cel, nie jest to jednak cel nadrzędny.
Mogę na to patrzeć i patrzeć. Cudo kinematografii.

Z owego czasu zapamiętałem również artykuł w "Dzienniku Łódzkim", gdzie reporter obszernie opisał przejazd ostatnimi planowymi pociągami z Rogowa do Rawy i Białej. Może to był członek ekipy realizującej ten materiał? Nie wiem. Utkwiło mi w pamięci zdjęcie konduktora-kierownika pociągu* i jego opowieści spisane tamże, najbardziej to, jak opowiadał o tym jak kiedyś pustawym pociągiem przejechał z nim jakiś Niemiec, tak zafascynowany tą "baną", że pan oddał mu w prezencie swoją kolejarską czapkę...

*) Konduktor - kierownik pociągu, no jedna i ta sama osoba w tym przypadku.

Materiał znajdziecie pod tym linkiem. Mam nadzieję, że nie zniknie z portalu YouTube, a w razie czego, wykonałem kopię zapasową. Obejrzyjcie, naprawdę warto.

https://www.youtube.com/watch?v=mgir_qpkECc

Koledzy, mam pytanie. W galerii z 1977 roku, którą można znaleźć pod tym linkiem http://www.tog-billeder.dk/polen_rundrejser_Polen%20april%201977_7%20april%20Opole-Rozalin.htm jest fotka na której widać tabliczkę na drewnianym budynku stojącym do dziś:

Tym budynku (drzwi widocznych na historycznej fotce dziś nie ma):



Chodzi o ta historyczną fotkę: http://www.tog-billeder.dk/fotos/polen/rundrejser/Polen%20april%201977/7%20april_Opole-Rozalin-Karczmiska/3261-1-29_Lyd1%20252%20og%20Lxd2%20280%20samt%20Lxd2%20253%20ved%20remisen%20i%20Opole_070477.jpg

Czy ktoś potrafi odczytać co jest tam napisane? Ta tabliczka:



Ja widzę:

PKP
Parowozownia .......... KD
w Karczmiskach

Pytanie co jest w tych "....." ? (I KL.)? I czy tam może być dalej "KD"? (Kolei Dojazdowych)?

Buduję dioramę w skali 1:45 tego miejsca i potrzebuję informacji co jest tam napisane.

Broszury (wagony) 2026

Dziś natknałem się na taki artykuł Onetu:

Krośniewice - maszyny też mają uczucia...

Kiedy wiosną 2022 r. zawędrowałem przypadkiem na składowisko kolei wąskotorowych w Krośniewicach (powiat kutnowski, wojewĂłdztwo łódzkie), byłem pod tak wielkim wraĹźeniem, Ĺźe uznałem, iĹź powstanie z tego bardzo fajny artykuł. Mijały miesiące, a potem lata — i okazało się, Ĺźe czas nie jest dobrym doradcą. RĂłwno cztery lata później zamieszczam zdjęcia z tego miejsca, mając nadzieję, Ĺźe są one nieaktualne.


Stacja kolei wąskotorowych w Krośniewicach, 2022

Pisząc "składowisko kolei wąskotorowych" mam na myśli stan techniczny przechowywanego tam taboru kolejowego. Już w kwietniu 2022 r. prezentował się on tragicznie, z nielicznymi tylko wyjątkami. W rzeczywistości nie jest to żadem skład czy magazyn, lecz pozostałości jednej z największych stacji kolejowych tzw. nienormatywnego rozstawu.

Stacja kolejowa w Krośniewicach powstała jeszcze przed I wojną światową, w okolicach 1910 r. Powodem budowy tutejszych popularnych wąskotorówek były liczne cukrownie buraczane rozsiane po rolniczych terenach Kujaw, które potrzebowały sprawnego transportu surowca. W 1928 r. Kujawska Kolej Wąskotorowa miała aż 358 km długości (plus dodatkowe 91 kilometrów tzw. Kolei Gosławickiej) i była najdłuższą państwową koleją wąskotorową w Polsce.



Połączenia stricte towarowe z biegiem czasu były uzupełniane takĹźe o połączenia pasaĹźerskie. Po drugiej wojnie światowej stacja w Krośniewicach obsługiwała juĹź ruch osobowy na trasach do Boniewa, Dzierzbic Kutnowskich, Ozorkowa itd. W latach 50. i 60. stacja w Krośniewicach stała się głównym węzłem kolejowym całej sieci integrujących się w szybkim tempie lokalnych szlakĂłw wąskotorowych. Wtedy teĹź ujednolicono ostatecznie rozstaw szyn, ktĂłry wyniĂłsł 750 mm — wcześniej poszczegĂłlne odcinki tras róşniły się szerokością torĂłw miedzy sobą, co bardzo komplikowało obsługę taboru i sam transport.

Niestety unifikacja nie wystarczyła. RozwĂłj wąskotorowego kolejnictwa, ktĂłry miał miejsce w latach 60., zaczął hamować w tzw. Epoce Gierka, kiedy to do głosu zaczął dochodzić w coraz większym stopniu transport samochodowy. Siłą rozpędu wąskotorĂłwki przetrwały jeszcze lata 80. ubiegłego wieku; dzięki temu wielu z was wciąż pamięta te małe, ciasne — ale jakĹźe wesołe i klimatyczne pociągi "dla krasnoludkĂłw". Ostateczny koniec nadszedł wraz z początkiem lat 90. i masowym upadaniem nierentownych cukrowni w ramach reform Balcerowicza.



Mimo końca pewnej epoki jeszcze w 1998 r. Wąskotorowa Kolej Krośniewicka obsłuĹźyła 1164 pociągi towarowe oraz przewiozła prawie 90 000 t towarĂłw i blisko 20 000 osĂłb. Ostatnie pociągi pasaĹźerskie kursowały jeszcze w 2001 r. na trasie z Krośniewic do Boniewa. Przejazd liczącym 33 km długości odcinkiem trwał 30 minut. Po tym terminie pociągi towarowe jeĹşdziły juĹź tylko do cukrowni w Brześciu Kujawskim, Sompolnie i w Kole. Kursy do Ozorkowa uniemoĹźliwiła… kradzieĹź torĂłw w Topoli KrĂłlewskiej.

Ostatni pociąg odjechał ze stacji w Dąbrowicach Kujawskich do Krośniewic 31 marca 2008 r. — zaledwie osiemnaście lat temu. W Krośniewicach funkcjonuje dziś Towarzystwo Przyjaciół Krośniewickiej Kolei Dojazdowej, ktĂłre w ramach swoich skromnych moĹźliwości organizuje wystawy taboru.



Od momentu zamknięcia stacji kolejowej jej budynki — w tym piękny główny budynek — popadają w zniszczenie; tak przynajmniej wyglądała sytuacja w chwili, w ktĂłrej miałem przyjemność złoĹźyć wizytę w tym przepięknym historycznym miejscu. Ostała się tablica upamiętniająca Kolejarzy Węzła Krośniewice poległych w walce o wyzwolenie społeczne i narodowe — ufundowana w 1968 r.

Historyczne zdjęcia stacji kolejowej w Krośniewicach — w tym piękny zbiĂłr fotografii ze stycznia 1992 r. autorstwa Michała Glinieckiego — znajdziecie tutaj: OgĂłlnopolska Baza Kolejowa



Pozwolę sobie na mały wtręt przed zakończeniem tego artykułu — to absolutnie niewiarygodne, ale w niektĂłrych wagonach kolejowych zdążyły juĹź wyrosnąć przez czas ich pobytu na bocznicach… prawdziwe drzewa, ktĂłre przebiły poszycie w drodze do światła. Siła natury jest niesamowita.

Mam straszne wyrzuty sumienia, Ĺźe ten temat czekał na publikację cztery lata — i tak naprawdę nigdy nie doczekał się profesjonalnego opracowania. To, co przeczytaliście powyĹźej, to zaledwie namiastka notatki biograficznej miejsca, ktĂłre kiedyś współtworzyło historię naszego kraju. Porzucone na bocznicach maszyny cierpią, nie rozumiejąc, co złego uczyniły, Ĺźe zostały potraktowane w tak brutalny sposĂłb. MoĹźecie powiedzieć, Ĺźe przecieĹź maszyny nie czują… ale to samo maszyny mogą powiedzieć o nas; o ludziach, dla ktĂłrych poświęciły całe swoje mechaniczne Ĺźycie.

Jak obecnie wygląda stacja w Krośniewicach? Tego musicie dowiedzieć się już sami. Zapraszam do obejrzenia galerii zdjęć.































Michał Walczewski

Broszury (wagony) 2026